ஆக்‌ஷன் ஹீரோக்கள் போலீஸாக நடித்தாலே பெரிய பதவியில் இருப்பது போல தான் கதாபாத்திரத்தை வடிவமைப்பார்கள். விஷால் கூட சில படங்களில் அப்படித்தான் மாஸ் காட்டியிருக்கிறார். ஆனால், இந்த படத்தில் வித்தியாசமாக போலீஸ் கான்ஸ்டபிள் வேடத்தில் மிக இயல்பாக விஷால் நடித்திருக்கிறார். தனது மகன் ஆசைக்காக எப்படியாவது போலீஸ் சீருடையில் பள்ளிக்கு செல்ல வேண்டும் என்று நினைக்கும் விஷால், தனது பறிதவிப்பை நடிப்பில் மிக நேர்த்தியாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். ஆக்‌ஷன் காட்சிகளில் அதிரடி காட்டுவது விஷாலுக்கு அல்வா சாப்பிடுவது போல் என்றாலும், சண்டைக்காட்சி நடுவே தனது மகனுக்காக கதறி கண்ணீர் விடும் இடத்தில் நடிப்பில் அமர்க்களப்படுத்துகிறார். “என் ராசய்யா எங்கே…” என்று அவர் கதறும் போது படம் பார்ப்பவர்களின் கண்களும் கலங்குகிறது.

விஷாலுக்கு மனைவியாக நடித்திருக்கும் சுனைனாவுக்கு டூயட் பாடல், காதல் காட்சிகள் இல்லை என்றாலும், கிடைக்கும் சிறு சிறு வாய்ப்புகளில் ரசிகர்களை கிரங்கடிக்க செய்வதோடு, தனது குறைவான பணியை நிறைவாகவும் செய்திருக்கிறார்.

வெள்ளை என்ற வேடத்தில் வில்லனாக நடித்திருக்கும் ரமணா, அதிகம் பேசாமல் நடிப்பில் மிரட்டியிருக்கிறார். நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு ஹீரோவுக்கு நிகரான ஒரு வில்லன் வேடம், அதில் பாராட்டும் வகையில் நடித்திருப்பதோடு, தமிழ் சினிமாவில் பவர்புல் வில்லன்கள் இல்லாத குறையை தீர்த்து வைக்கும் விதத்தில் ரமணா நடித்திருக்கிறார்.

காவல்துறை உயர் அதிகாரிகளாக நடித்திருக்கும் பிரபு, தலைவாசல் விஜய், விஷாலின் மகனாக நடித்திருக்கும் லிரிஷ் ராகவ், ரமணாவின் அப்பாவாக நடித்திருக்கும் மலையாள நடிகர் சன்னி என படத்தில் நடித்திருக்கும் அனைத்து நடிகர்களும் தங்களது வேலையை சரியாக செய்திருக்கிறார்கள்.

ஒளிப்பதிவாளர்கள் பாலசுப்பிரமணியம் மற்றும் பாலகிருஷ்ணா ஆகியோர் சண்டைக்காட்சிகளை படமாக்கிய விதம் மிரட்டல். கட்டுமான பணி நடக்கும் இடத்தில் மிகப்பெரிய சண்டைக்காட்சியை பல கோணங்களில் காட்டி ரசிக்க வைத்திருக்கிறார்கள்.

யுவன் சங்கர் ராஜாவின் இசையில் பாடல்களும், பின்னணி இசையும் படத்திற்கு பெரிய பலம் சேர்த்திருக்கிறது. குறிப்பாக பின்னணி இசை இரண்டாம் பாதி முழுவதும் இடம்பெறும் சண்டைக்காட்சியை சலிப்படையாமல் பார்க்க உதவுகிறது.

சண்டைப்பயிற்சி இயக்குநர் பீட்டர் ஹெய்ன் இயக்குநருக்கு நிகராக பணியாற்றியிருக்கிறார். சண்டைக்காட்சி என்பது ஒரு படத்தின் பகுதியாக மட்டுமே இருக்கும். ஆனால், இந்த படத்தின் இரண்டாம் பாதியே சண்டைக்காட்சியை மட்டுமே மையப்படுத்தி இருப்பதால், அதை வெறும் சண்டைக்காட்சியாக மட்டும் இன்றி அதில் பலவித உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் காட்சியாகவும் வடிவமைத்து பீட்டர் ஹெய்ன் அசத்தியிருக்கிறார்.

படத்தொகுப்பாளர் ஸ்ரீகாந்த் என்.பி, இந்த கதையை ரசிகர்களுக்கு ஏற்ற வகையில் தொகுத்திருக்கிறார். இப்படி ஒரு கதையை எந்த இடத்திலும் தொய்வில்லாமல் படத்தொகுப்பு செய்வது மிகப்பெரிய சவலாக இருந்திருக்கும். ஆனால், அந்த சவாலை மிக சாமர்த்தியமாக ஸ்ரீகாந்த் என்.பி செய்திருக்கிறார்.

கதை எழுதி இயக்கியிருக்கும் ஏ.வினோத் குமார், ஒரு சாதாரண காவலர்களின் வாழ்க்கையை கமர்ஷியல் ஆக்‌ஷன் ஜானர் படமாக கொடுத்திருக்கிறார்.

விஷால் போன்ற ஆக்‌ஷன் ஹீரோவை மிக இயல்பாக நடிக்க வைத்ததோடு, அதே ஆக்‌ஷன் காட்சிகளுக்கு இடையே செண்டிமெண்டை வெளிப்படுத்தும் விதமாகவும் நடிக்க முடியும் என்று நிரூபித்தும் இருக்கிறார்.

முதல் பாதியை குடும்ப செண்டிமெண்டோடு நகர்த்தினாலும், அவ்வபோது விஷாலின் அதிரடியை இயல்பாக காட்டி ரசிக்க வைக்கும் இயக்குநர் வினோத் குமார், இரண்டாம் பாதியை மிகப்பெரிய ஆக்‌ஷன் காட்சியோடு நகர்த்தி நம்மை சீட் நுணியில் உட்கார வைக்கிறார்.

விஷாலை வில்லன்கள் துரத்தும் போது அவர் மட்டிக்கொள்ள கூடாது, என்று நினைக்கும் வகையில் நம்மையும் கதையோடு பயணிக்க வைக்கும் இயக்குநர், கட்டுமான பணி நடக்கும் கட்டிடத்தில் விஷாலும், அவரது மகனும் சிக்கிக்கொள்ளும் போது, அடுத்தது என்ன நடக்கும்?, விஷாலால் தப்பிக்க முடியுமா? என்ற கேள்விகளை நம் மனதில் எழுப்பி படத்தை விறுவிறுப்பாக நகர்த்தி செல்கிறார்.

எளிமையான கதையை வித்தியாசமான முறையில் கொடுக்க முயற்சித்திருக்கும் இயக்குநர் வினோத் குமார், ஆக்‌ஷன் படத்தை புதிய வடிவத்தில் கொடுத்திருப்பது பாராட்டும்படி இருந்தாலும், சில நேரங்களில் ஆக்‌ஷன் காட்சிகளும், நூற்றுக்கணக்கான அடியாட்களுடன் விஷால் மோதுவதும் லாஜிக் மீறலாக இருக்கிறது. அதை தவிர்த்துவிட்டு பார்த்தால் விறுவிறுப்பும் வேகமும் நிறைந்த ஆக்‌ஷன் பட ரசிகர்களுக்கான விருந்தாக இருப்பதோடு, வித்தியாசமான முயற்சியாகவும் இருக்கிறது.

கடும் குளிரிலும் டெல்லியில் பல நாட்களாக போராட்டத்தில் ஈடுபட்டு வந்த விவசாயிகள், எதற்காக அத்தகைய போராட்டத்தை நடத்துகிறார்கள், என்பதை தெரிந்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றால், பூமி திரைப்படத்தை ஒரு முறையாவாது பார்த்தாக வேண்டும்.

விவசாயம் மற்றும் விவசாயிகள் பிரச்சினைகள் குறித்து பல திரைப்படங்கள் பேசியிருந்தாலும், விவசாயம் அழிந்து வருவதால், மக்கள் தங்களுக்கே தெரியாமல் எப்படி கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் அடிமைகளாக்கப்படுகிறார்கள், என்பதை அழுத்தமாகவும், அனைத்து தரப்பு மக்களுக்கும் புரியும்படி எளிமையாகவும் இயக்குநர் சொல்லியிருக்கிறார்.

நாசா விஞ்ஞானியாகவும், இயற்கை விவசாயியாகவும் ஜெயம் ரவி நடிப்பில் அமர்க்களப்படுத்துகிறார். செவ்வாய் கிரகத்தில் கால் வைத்த முதல் மனிதன் என்ற சாதனையை விட, அழிவுப்பாதையில் செல்லும் என் நாட்டை காப்பாற்றுவதே முக்கியம், என்று சொல்லும் இடத்தில் அழுத்தமான நடிப்பை வெளிக்காட்டுபவர், விவசாயிகளுக்காக போராடும் இடத்திலும், அரசியல்வாதியிடம் விவசாயிகளுக்காக பேசும் இடத்திலும் கைதட்டல் பெறுகிறார்.

கதாநாயகியாக நடித்திருக்கும் நிதி அகர்வால் கவர்ச்சியான அழகியாக இருக்கிறார். ஆனால், ஒரு சில காட்சிகளில் ஜெயம் ரவியை காதலிப்பவர், பிறகு ஜெயம் ரவியுடன் பயணிக்கும் நண்பர்களில் ஒருவராக அவ்வபோது முகம் காட்டி மறைகிறார்.

அரசியல்வாதியாக நடித்திருக்கும் ராதாரவி, அரசு அதிகாரிகளாக நடித்திருக்கும் ஜான் விஜய், மாரிமுத்து ஆகியோர் தற்போதைய அரசு மற்றும் அரசு எந்திரங்களின் மோசமான நிலையை அப்பட்டமாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். விவசாயியாக நடித்திருக்கும் தம்பி ராமையா, தற்போதைய விவசாயம் மற்றும் விவசாயிகளின் நிலையை புரிய வைக்கிறார்.

டி.இமான் இசையில் பாடல்கள் ரசிக்கும்படி இருப்பதோடு, சிந்திக்கும்படியும் இருக்கிறது. டட்லியின் ஒளிப்பதிவு படத்திற்கு பலம். ஜான் ஆபிரகாம் மற்றும் ரூபனின் படத்தொகுப்பு படத்துடன் நம்மை ஒன்றிவிட செய்கிறது.

கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களால் நாடு எப்படிப்பட்ட மோசமான நிலைக்கு சென்றுக் கொண்டிருக்கிறது, என்று பலர் பேசி கேட்டிருப்போம். ஆனால், அதை அவர்கள் எப்படி செய்கிறார்கள், என்பதை இயக்குநர் லக்‌ஷ்மண் விரிவாக சொல்லியிருக்கிறார். குறிப்பாக அம்பானி மற்றும் அதானி பற்றி தற்போது நாடே பேசினாலும், அவர்கள் யார்? அவர்கள் என்ன செய்கிறார்கள், என்பதை வில்லன் ரோகித் ராய் மூலம் மிக தெளிவாக இயக்குநர் விளக்கியிருக்கிறார்.

படத்தின் ஆரம்பம் முதல் முடிவு வரை, தான் சொல்ல நினைத்ததில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தியிருக்கும் இயக்குநர் லக்‌ஷ்மண், விவசாயம், தண்ணீர் பற்றாக்குறை அதனால் ஏற்படும் விளைவுகள், அதில் இருந்து நம்மை நாம் எப்படி காப்பாற்றிக்கொள்வது என்பது பற்றி அழுத்தமாகவும், சுவாரஸ்யமாகவும் சொல்லியிருக்கிறார்.

அதிலும், ஜெயம் ரவியின் முயற்சிக்கு கார்ப்பரேட் நிறுவன முதலாளி போடும் முட்டுக்கட்டைகளாக, நாம் தற்காலத்தில் எதிர்கொள்ளும் சம்பவங்களை நேர்த்தியாக கோர்த்து சொல்லியிருப்பது மக்களுக்கான பாடமாக உள்ளது.

தனது 25 வது திரைப்படமாக இப்படி ஒரு படத்தை தேர்வு செய்த ஜெயம் ரவியையும், இப்படி ஒரு கதையை அனைவருக்கும் புரியும்படி அழுத்தமாக சொல்லிய இயக்குநர் லக்‌ஷமணையும் வெகுவாக பாராட்ட வேண்டும்.

ஆனால், இப்படிப்பட்ட ஒரு திரைப்படம் தமிழகத்தின் பட்டிதொட்டியெல்லாம் சேரும் வகையில் திரையரங்குகளில் வெளியாகியிருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும். அப்படி இல்லாமல், கார்ப்பரேட் நிறுவனமான ’டிஸ்னி ஹாட் ஸ்டாரில்’ என்ற ஒடிடி தளத்தில் வெளியாகியிருப்பது தான் பெரும் குறையாக இருக்கிறது.

-ரேட்டிங் 4.5/5

மாஸ் ஹீரோவாக இருந்தாலும், கதாப்பாத்திரத்திற்கு முக்கியத்துவம் உள்ள வேடங்களில் நடிக்க முயற்சித்து வரும் விஜய்க்கு ஜேடி என்ற கதாப்பாத்திரம் கச்சிதமாக பொருந்துவதோடு, ஹீரோயிஷத்தை அடக்கி வாசித்து நடித்திருக்கிறார். எந்த நேரமும் போதையில் இருப்பவராக முதல் பாதி முழுவதும் அசால்டாக நடித்திருக்கும் விஜய், இரண்டாம் பாதியில் அதிரடி அவதாரம் எடுப்பதோடு, பல இடங்களில் தனது ரெகுலர் நடிப்பையும் தாண்டிய ஒரு நடிப்பை வெளிப்படுத்துகிறார்.

பலமான வில்லன் வேடத்தில் நடித்திருக்கும் விஜய் சேதுபதி, பல இடங்களில் சும்மா இருந்தாலும், தனது கதாப்பாத்திரத்தை ரசிகர்களிடம் கொண்டு சேர்க்க பெரிதும் மெனக்கெட்டிருக்கிறார். விஜயுடனான காட்சிகளில் மிக சாதாரணமாக நடித்திருந்தாலும், சில இடங்களில் விஜயையே முந்திவிடுகிறார்.

படத்தின் கதாநாயகியாக நடித்திருக்கும் மாளவிகா மோகனனுக்கு வேலையே இல்லை. ஆறுதலுக்காக ஒரு காதல் பாடல் கூட கொடுக்காமல் அவரை ஓரம் கட்டியிருக்கும் இயக்குநர் அவரது கதாப்பாத்திரத்தையே தூக்கியிருக்கலாம்.

நாசர், அர்ஜுன் தாஸ், ஆண்ட்ரியா, ஸ்ரீமன், சாந்தனு பாக்யராஜ், கெளரி கிஷன் என படத்தில் ஏகப்பட்ட நட்சத்திரங்கள் இருந்தாலும், அருஜுன் தாஸுக்கு மட்டுமே முக்கியத்துவம் கிடைத்திருக்கிறது. மற்றவர்கள் மின்னல் போல வந்து போகிறார்கள்.

கல்லூரி பேராசிரியராக இருக்கும் விஜய், எந்த நேரமும் மது போதையில் இருப்பதும், பல நேரங்களில் தன்னை அறியாமல் உறங்குவதும், பிறகு யாராவது அவரை எழுப்பி விடுவதும், என்று பெரும் போதை ஆசாமியாக அவர் நடித்திருப்பதை அவரது ரசிகர்களே ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள் என்றாலும், அந்த போதை பழக்கத்தால் ஏற்படும் விளைவுகளை அவரே விவரித்து, அதை கைவிடுவது ஆறுதல்.

தனது முதல் படத்தால் சிறந்த திரைக்கதையாசிரியர் மற்றும் இயக்குநராக அறியப்பட்ட லோகேஷ் கனகராஜ், இந்த படத்தில் இரண்டு பெரிய நடிகர்களை திருப்திப்படுத்த வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் திரைக்கதை அமைத்திருக்கிறார். அதன் விளைவு பல இடங்களில் படம் நம்மை சலிப்படைய செய்கிறது.

பாடல்கள் மற்றும் பின்னணி இசை என இரண்டுக்கும் அனிருத் முக்கியத்துவம் கொடுக்கவில்லை. “வாத்தி கம்மிங்…” பாடலையும், அதன் பீஜியத்தையும் வைத்தே முழு படத்தையும் ஒப்பேற்றியிருக்கிறார். விஜய் படங்கள் என்றாலே பாடல்கள் முக்கியத்துவம் பெரும் என்பதை மனுஷன் மறந்துவிட்டார் போல.

சத்யன் சூரியனின் ஒளிப்பதிவு நேர்த்தியாக உள்ளது. இரவு நேரக் காட்சிகளில் அவரது கேமரா கூட கதை சொல்கிறது. படத்தொகுப்பாளர் பிலோமின் ராஜுக்கு ஏகப்பட்ட வேலைகள் இருந்தும், அதை செய்யவில்லை. படத்தின் மிகப்பெரிய குறை நீளம் தான். அதை தாராளமாக குறைக்க கூடிய வாய்ப்பு இருந்தும் அதை செய்யாதது படத்தின் மிகப்பெரிய மைனஸ்.

குடிப்பதற்கான காரணமாக விஜய் செல்லும் திரைப்பட காதல் கதைகளும், அவரது ரியாக்‌ஷனும் திரையரங்கில் சிரிப்பலையை ஏற்படுத்துகிறது. அதிலும், ’’காதல் கோட்டை’ பட கதையை சொல்லும் போது, “ராஜஸ்தான்ல சுவட்டர் எதற்கு” என்று கேட்கும் இடம் ஆரவாரம்.

லோகேஷ் கனகராஜ், ரத்னகுமார், பொன் பார்த்திபன் என மூன்று பேர் திரைக்கதை எழுதியும் திரைக்கதையில் சுவாரஸ்யம் இல்லை. குறிப்பாக விஜயை விஜயாக காட்டாமல் அவரது ரசிகர்களை ஏமாற்றியிருக்கிறார்கள். அதிலும், விஜயின் அறிமுக காட்சியில், அவரது எண்ட்ரியை எப்படி காட்ட வேண்டும் என்பதில் இயக்குநரும் அவரது குழுவினரும் பெரும் குழப்பமடைந்திருப்பது வெளிப்படையாக தெரிகிறது.

விஜய் சேதுபதியை பயங்கரமான வில்லனாக காட்டுவதற்காக வைக்கப்பட்ட காட்சிகள் திணிக்கப்பட்ட காட்சிகளாக இருப்பதோடு, விஜய் மற்றும் விஜய் சேதுபதியின் சந்திப்புக்கு முன் அவர்கள் இருவரும் சந்தித்துக் கொள்ளும் காட்சியும் எடுபடாமல் போகிறது. சுருக்கமாக சொல்ல வேண்டிய பல விஷயங்களை நடிகர்களுக்காக விரிவாக சொல்லியிருக்கும் இயக்குநர் லோகேஷ் கனகராஜ், ஹீரோ மற்றும் வில்லன் என இரண்டு கதாப்பாத்திரங்களுக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்க வேண்டும் என்பதில் கவனம் செலுத்தியிருக்கிறார்.

படத்தில் இருக்கும் பல குறைகளையும் தாண்டி படத்தை ரசிக்க முட்கிறது என்றால், அது விஜய் மற்றும் விஜய் சேதுபதி என்ற நடிகர்களால் மட்டுமே.

-ரேட்டிங் 2.5./5

சந்தானத்தின் தந்தை சிறிய பிஸ்கட் தயாரிப்பு நிறுவனம் ஒன்றை நடத்தி வருகிறார். அந்த நிறுவனத்தை மிகப்பெரிய நிறுவனமாக்கிஅதற்கு தனது மகனை முதலாளியாக்க வேண்டும், என்று ஆசைப்பட்டவர், எதிர்பாரத விதமாக திடீரென்று மரணமடைகிறார். அவர் ஆசைப்பட்டது போலவே அவரது பிஸ்கட் நிறுவனம் மிகப்பெரிய நிறுவனமாக வளர்ந்து விடுகிறது. ஆனால், அந்த நிறுவனத்தின் முதலாளியாக அல்லாமல், சாதாரண தொழிலாளியாக அந்நிறுவனத்தில் சந்தானம் வேலை செய்கிறார்.

தனது தந்தை ஆசைப்பட்டது போல், பிஸ்கட் நிறுவனத்தின் முதலாளியாக முடியவில்லையே, என்று கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் சந்தானத்திற்கு காதல் கைகூட, அப்படியே கதை சொல்லும் பாட்டி ஒருவரும் அறிமுகமாகிறார். அந்த பாட்டி சொல்லும் வரலாற்று கதைகளில் நடப்பது போல, சந்தானத்தின் வாழ்க்கையிலும் நடக்க, அதனால் அவர் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் மாற்றங்களும், திடீர் திருப்பங்களும் தான் படத்தின் மீதிக்கதை.

எப்படிப்பட்ட கதையாக இருந்தாலும், அது சந்தானம் படம் என்றால் ரசிகர்களின் முதல் எதிர்ப்பார்ப்பு காமெடியாக தான் இருக்கும். சந்தானமும் தனது ரசிகர்களின் எதிர்ப்பார்ப்புக்கு ஏற்றவாறு காமெடியில் தாராளம் காட்டுவார். அப்படி தாராளத்தை காட்டுவதோடு, அதை கதையோடு பயணிக்க வைத்திருப்பது தான் ‘பிஸ்கோத்’ படத்தின் தனி சிறப்பு.

தான் பேசும் எளிமையான வசனங்கள் மூலமாகவே ரசிகர்களை சிரிக்க வைக்கும் சந்தானம், படத்தில் இளமையாகவும் இருக்கிறார். பழைய படங்களின் கெட்டப்புகளில் வருபவர், சில இடங்களில் அந்த கதாப்பாத்திரங்களை கலாய்க்கும் காட்சிகளில் அசத்துகிறார். அதே சமயம், மற்றவர்கள் கஷ்ட்டப்படக் கூடாது என்று பல இடங்களில் அடக்கியும் வாசித்திருக்கிறார்.

தாரா அலிஷா பெர்ரி மற்றும் ஸ்வாதி முப்பலா என படத்தில் இரண்டு ஹீரோயின்கள் இருந்தாலும், அவர்களது காட்சிகளும், தேவையும் குறைவு தான். இருப்பினும், கொடுத்த வேலையை அம்மணிகள் கச்சிதமாக செய்திருக்கிறார்கள்.

வில்லன் வேடமா அல்லது காமெடி வேடமா, என்று தெரியாமல் ரசிகர்கள் குழப்பமடையும் அளவுக்கு ஆனந்தராஜின் வேடம் அமைந்திருக்கிறது. பரத் ரெட்டி, மொட்டை ராஜேந்திரன், லொல்லு சபா மனோகர், சிவசங்கர் மாஸ்டர், சவுகார் ஜானகி என படத்தில் நடித்த அனைவரின் வேடமும் கதைக்கு ஏற்ப பயணிக்கிறது.

இசையமைப்பாளர் ரதனும், ஒளிப்பதிவாளர் சண்முக சுந்தரமும், கதைக்கு ஏற்ப பயணித்துள்ளார்கள். கச்சிதமாக கத்திரி போட்டிருக்கும் படத்தொகுப்பாளர் செல்வா ஆர்.கே, சில முக்கிய காட்சிகளையும் தெரியாமல் வெட்டி விட்டாரோ என்று நினைக்க தோன்றுகிறது. இருந்தாலும் இயக்குநர் சொல்ல நினைத்த பிரம்மாண்டத்தை சுறுக்கமாக சொல்லி முடித்திருக்கிறார்.

கமர்ஷியல் இயக்குநர் ஆர்.கண்ணன், இளைஞர்களுக்காக மட்டும் அல்லாமல், குடும்பமாக திரையரங்கிற்கு வருபவர்களுக்கும் ஏற்ற வகையில் திரைக்கதை அமைத்திருக்கிறார். இரண்டு மணி நேரம் நம்மை, நாம் மறந்துவிட்டு சிரித்து ரசிக்க கூடிய விதத்தில் காட்சிகள் இருக்கின்றன.

சில குறைகள் படத்தில் இருந்தாலும், கொரோனா பாதிப்பால் சிரிப்பதையே மறந்து போகும் நிலைக்கு சென்றுக் கொண்டிருக்கும் மக்கள், தங்களது கவலைகளை சில மணி நேரங்கள் மறக்க வேண்டும் என்றால் ‘பிஸ்கோத்’ படத்தை நிச்சயம் பார்க்க வேண்டும்.

மொத்தத்தில், ‘பிஸ்கோத்’ ரசிகர்களின் எதிர்ப்பார்ப்புக்கு ஏற்றதாக உள்ளது.

’மரிஜுவானா’ என்பது கஞ்சாவின் அறிவியல் பெயர். தலைப்பே கஞ்சாவை குறிப்பதால், இந்த கதையும் கஞ்சாவை மையப்படுத்தியே எழுதப்பட்டுள்ளது. போதையால் ஏற்படும் தீமைகளை சொல்லியிருக்கும் இயக்குநர் எம்.டி.ஆனந்த், அந்த போதைக்கு அடிமையாகும் இளைஞர்களை விட அவர்களை சுற்றியிருப்பவர்களுக்கு, அவர்களால் ஏற்படும் பாதிப்புகள் குறித்து அழுத்தமாக பதிவு செய்திருக்கிறார்.

‘அட்டு’ திரைப்படத்தில் ரவுடியாக கத்தி சுற்றி கலக்கிய ரிஷி ரித்விக், இதில் அதிரடி போலீஸாக வலம் வருகிறார். ஆக்‌ஷன் நடிப்பு என்று அனைத்திலும் நிறைவாக நடித்திருப்பவர், தனது பேவரைட் கத்தி சுற்றுவதை, இந்த படத்திலும் ஒரு காட்சியில் செய்து ரசிகர்களிடம் கைதட்டல் வாங்கி விடுகிறார்.

அறிமுக நாயகி ஆஷா பார்த்தலோம் கதாப்பாத்திரத்திற்கு ஏற்ற தேர்வு. காவல் துறை அதிகாரியாக நடித்தாலும், காதல் காட்சியிலும், பாடல் காட்சியிலும் கவர்ச்சியில் தாராளம் காட்டுகிறார்.

வில்லனாக நடித்திருக்கும் இளைஞரின் கதாப்பாத்திரமும், அவரது நடிப்பும் கவனிக்க வைக்கிறது. காமெடிக்காக வரும் பவர் ஸ்டார் சீனிவாசனை பார்த்தால் சிரிப்புக்கு பதில் எரிச்சல் தான் வருகிறது. அதே சமயம், போலீஸ் வாகனம் ஒட்டுநர் வேடத்தில் நடித்திருப்பவர் தனது மைண்ட் வாய்ஸ் மூலம் சிரிக்க வைக்கிறார்.

கார்த்திக் குருவின் இசையும், பாலா ரோஸய்யாவின் ஒளிப்பதிவும் நேர்த்தி. கதைக்கு ஏற்ப பயணித்திருக்கும் இவர்களின் பணி தரமாக உள்ளது.

முதல் படத்திலேயே சமூக சிந்தனை உள்ள கதையை தேர்வு செய்து படமாக்கியிருக்கும் இயக்குநர் எம்.டி.ஆனந்தை பாராட்டியாக வேண்டும். நாட்டில் நடக்கும் பல குற்றங்களுக்கு பின்னணியில் இருக்கும் மிகப்பெரிய குற்றச்செயல் போதைப்பொருள். அந்த போதை கலாச்சாரம் எதனால் அதிகரிக்கிறது, அதனால் ஏற்படும் விளைவுகள் என்ன, என்பதை அழுத்தமாகவும், கமர்ஷியலாகவும் இயக்குநர் சொல்லியிருக்கிறார்.

படத்தில் இடம் பெறும் சில இரட்டை அர்த்த வசனங்களை கூட நகைச்சுவையாக சொல்லி ரசிகர்களை சிரிக்க வைத்திருக்கும் எம்.டி.ஆனந்த், படத்தின் ஆரம்பம் முதல் முடிவு வரை, திரைக்கதையில் பெரும் எதிர்ப்பார்ப்பை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்.

தொடர் கொலைகளின் குற்றவாளி யார்? என்பது தெரிந்த பிறகு படத்தின் வேகம் சற்று குறைவது படத்தின் குறையாக இருக்கிறது. அந்த சிறு குறையை தவிர்த்துவிட்டு பார்த்தால், படம் நேர்த்தியாகவும், படத்தில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் விஷயம் முக்கியமானதாகவும் இருப்பதோடு, இளைஞர்கள் இப்படி போதையின் பாதையில் செல்வதற்கு பெற்றோர்களும் ஒரு காரணம் என்பதையும், மறைமுகமாக சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

மொத்தத்தில், ‘மரிஜுவானா’ இளைஞர்களுக்கான படமாகவும், பெற்றோர்களுக்கான பாடமாகவும் உள்ளது.

-ரேட்டிங் 3/5

தஞ்சை மாவட்டத்தில் உள்ள கிராமம் ஒன்றில், விவசாய நிலத்தில் பெண் ஒருவர் எரித்து கொலை செய்யப்படுகிறார். அந்த கொலையை விசாரிக்கும் காவல் துறை அதிகாரியான வரலட்சுமியின் தங்கையும் எரித்துக் கொலை செய்யப்பட, இந்த கொலைகளின் பின்னணி மற்றும் கொலையாளி யார்? என்பதை வரலட்சுமி எப்படி கண்டுபிடிக்கிறார், அவருக்கு ‘டேனி’ என்ற போலீஸ் நாய் எப்படி உதவி செய்கிறது, என்பது தான் படத்தின் கதை.

சஸ்பென்ஸ் திரில்லர் படம் என்றாலே கதைக்களம் சிட்டியை மையப்படுத்தியதாக இருக்கும். ஆனால், கிராமத்தை கதைக்களமாக கொண்டு இப்படத்தின் திரைக்கதை அமைக்கப்பட்டிருப்பது, பிற சஸ்பென்ஸ் திரில்லர் படங்களில் இருந்து முழுவதுமாக வித்தியாசப்படுகிறது.

போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டராக நடித்திருக்கும் வரலட்சுமி, இயல்பாகவே கம்பீரமான தோற்றம் கொண்டவர் என்பதால் அவருக்கு காக்கி உடை கச்சிதமாக பொருந்துவதோடு, போலீஸ் வேடத்திலும், நடிப்பிலும் எந்தவித குறையும் இல்லாமல், தனக்கு கொடுக்கப்பட்ட வேலையை சரியாக செய்திருக்கிறார்.

போலீஸ் சப்-இன்ஸ்பெக்டராக நடித்திருக்கும் பப்ளிக் ஸ்டார் துரை சுதாகர், தஞ்சை மக்களுக்கே உரித்தான ஸ்டைலில் தனது கதாப்பாத்திரத்தை கையாண்டுள்ளார். எப்படிப்பட்ட பயங்கரமான சம்பவங்கள் நிகழ்ந்தாலும், அதை காவல் துறையினர் எப்படி சாதாரணமாக கையாளுகிறார்கள் என்பதை தனது நடிப்பு மூலம் வெளிப்படுத்தியிருக்கும் துரை சுதாகர், கச்சிதமான நடிப்பால் கவர்கிறார்.

டேனி என்ற பெயரில் வலம் வரும் நாய்க்கு தலைப்பில் கொடுக்கப்பட்ட முக்கியத்துவம் படத்தில் இல்லை. டேனியை பராமரிப்பவராக நடித்திருக்கும் கவின், அவரது அப்பாவாக நடித்திருக்கும் வேல ராமமூர்த்தி, அனிதா சம்பத் உள்ளிட்ட அனைத்து நடிகர்களும் அவர் அவர் வேலையை சரியாக செய்திருக்கிறார்கள்.

கிராமத்தை சுற்றி நடக்கும் கதை என்பதால் படம் ரொம்பவே எளிமையாக இருக்கிறது. அதே சமயம் இயல்பாகவும் இருக்கிறது. கொலைக்கான காரணமும், கொலையாளியின் பின்னணியையும் விவரிக்கும் இயக்குநர் அதன் மூலம் சொல்ல வரும் மெசஜை இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தமாக சொல்லியிருக்கலாம். இருந்தாலும், அவர் சொல்லியிருக்கும் மெசஜ் மிக முக்கியமானது.

காவல் துறையில் இருக்கும் நாய்களுக்கு இன்ஸ்பெக்டர் உள்ளிட்ட பதவிகள் இருப்பதோடு, ஊதியமும் வழங்கப்படுகிறது, என பல சுவாரஸ்ய தகவல்களை இயக்குநர் சொல்லியிருக்கிறார்.

சாய் பாஸ்கரன் இசை, பி.ஆனந்த்குமாரின் ஒளிப்பதிவு, எஸ்.என்.பாசிலின் படத்தொகுப்பு அனைத்தும் கதைக்கு ஏற்ப பயணித்திருக்கிறது.

கொலையாளி யார்? கொலைக்கான காரணம் என்னவாக இருக்கும்? என்ற எதிர்ப்பார்ப்பால் முதல் பாதி படம் சுவாரஸ்யமாக நகர்ந்தாலும், கொலையாளி அறிமுகத்திற்குப் பிறகு திரைக்கதையின் வேகம் சற்று குறைகிறது. பிறகு கொலைக்கான காரணத்தை விவரிப்பதில் மீண்டும் திரைக்கதை சூடு பிடிக்க, இறுதியில் இதுபோன்ற குற்றங்கள் செய்பவர்களுக்கு, இயக்குநர் கொடுக்கும் தண்டனை, மக்கள் ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடியதாக இருக்கிறது.

மொத்தத்தில், ’டேனி’ சூப்பரான படம் இல்லை என்றாலும், சுமார் என்பதற்கு ஒருபடி மேல் என்று சொல்லும் படமாக உள்ளது.

ரேட்டிங் 3.5

மும்பை சிட்டி போலீஸ் கமிஷ்னரான ரஜினிகாந்த், பார்த்த இடத்திலேயே சுட்டுத் தள்ளுவது, வெட்டி வீழ்த்துவது என்று வெறிப்பிடித்தவர் போல ரவுடிகளை வேட்டையாடுகிறார். இதனால், மனித உரிமை கமிஷன் ரஜினி மீது நடவடிக்கை எடுக்க அவர்களையும் துப்பாக்கி முனையில் மிரட்டும் ரஜினியின் அதிரடியைப் பார்த்து அனைவரும் அதிர்ச்சியடைய, அவரது மகள் நிவேதா தாமாஸ் இறந்ததில் இருந்து தான், அவர் இப்படி மாறியதும், தனது மகள் கொலைக்கு பின்னால் இருக்கும் ரவுடியை தேடி தான், இந்த வெறித்தன வேட்டையை நடத்துகிறார், என்பது தெரிய வருகிறது. அவரது மகள் நிவேதா தாமஸ் எப்படி இறந்தார், அவரது கொலைக்கு பின்னால் இருக்கும் ரவுடி யார், அவரை ரஜினி கண்டுபிடித்து பழி தீர்த்தாரா, இல்லையா என்பது தான் படத்தின் கதை.

நாட்டில் நடந்த பல்வேறு குற்றங்களை, குறிப்பாக பெண்களுக்கு எதிராக நடந்த குற்றங்களை மையக் கருவாக வைத்து திரைக்கதை அமைத்திருக்கும் இயக்குநர் ஏ.ஆர்.முருகதாஸ், ரஜினி என்ற மாபெரும் மாஸ் நடிகருக்கு ஏற்ற காட்சிகளுடன் ரஜினி ரசிகர்கள் மட்டும் இன்றி, சினிமாவை பொழுதுபோக்காக பார்க்கும் அனைத்து தரப்பு ரசிகர்களுக்கும் ஏற்ற மாஸ் பொழுதுபோக்கு படமாக இப்படத்தை கொடுத்திருக்கிறார்.

ஆதித்ய அருணாச்சலம் என்ற வேடத்தில் மும்பை போலீஸ் கமிஷ்னராக தனது துள்ளல் மற்றும் ஸ்டைலான நடிப்பு மூலம் ரசிகர்களை குஷிப்படுத்தும் ரஜினிகாந்த், தனது வயதுக்கு ஏற்றவாறும் கதாப்பாத்திரத்தை கையாண்டிருக்கிறார். குறிப்பாக தனது ரசிகர்களை எந்த அளவுக்கு கவர்கிறாரோ, அதை விட அதிகமாக பேமிலி ஆடியன்ஸையும் கவரும் விதத்தில் ரொம்ப டீசண்டாக நடித்திருக்கிறார். அதிலும், சின்ன சின்ன எக்ஸ்பிரஸன்கள் மற்றும் நயன்தாராவிடம் முதல் முறையாக பேச முயற்சிக்கும் காட்சிகளில் எல்லாம், காமெடியில் யோகி பாபுவையே மிஞ்சி விடுகிறார்.

கதைக்கு தேவை இல்லை என்றாலும், காட்சிகளின் தேவைக்காக பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும் நயன்தாரா, பட்டை தீட்டிய வைரம் போல ஜொலிக்கிறார். நயன், அவரும் காட்சிகள் குறைவு தான் என்றாலும், அந்த குறைவான காட்சிகளின் மூலமாகவே நம் மனதுக்குள் இறங்கி இம்சை செய்கிறார்.

ரஜினி மகளாக நடித்திருக்கும் நிவேதா தாமஸ், செண்டிமெண்ட் காட்சிகளை ரசிகர்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பதில் சிறப்பான பங்காற்றியிருக்கிறார்.

யோகி பாபுவின் நகைச்சுவை பல இடங்களில் சிரிக்க வைக்கிறது. அதிலும் காமெடி என்ற பெயரில், வாய்க்கு வந்ததை எல்லாம் தாறுமாறாக பேசி கடுப்பேற்றாமல், அடக்கி வாசித்திருக்கும் யோகி பாபுவின் டைமிங் வசனங்கள் அனைத்தும் சிரிப்பு வெடிதான். கிடைக்கும் கேப்பில் எல்லாம் ரஜினியை கலாய்க்க, அதற்கு அவர் “உன்ன வச்சிக்கிறேன்…” என்று சொல்லும் இடங்களில் எல்லாம், தியேட்டரே அதிர்கிறது.

வில்லனாக நடித்திருக்கும் சுனில் ஷெட்டி, தனது வேலையை கச்சிதமாக செய்திருந்தாலும், அவரது வேலை ரசிகர்களை கவரும் விதத்தில் இல்லை. அதே சமயம், அவரது கதாப்பாத்திரம் அறிமுகமானவுடன் படத்தின் ட்விஸ்ட்டே உடைந்து விடுவதால், வில்லன் வேடம் பலம் இல்லாமல் போய்விடுகிறது.

அனிருத்தின் இசையில் பாடல்கள் துள்ளல் ரகமாகவும், பின்னணி இசை மாஸாகவும் இருக்கிறது. சில இடங்களில் ‘பேட்ட’ படத்தை நினைவுப்படுத்துவது போலவும் இசை அமைந்திருக்கிறது. சந்தோஷ் சிவன் ஒளிப்பதிவில் காட்சிகள் அழகாக இருப்பதோடு, கதாப்பாத்திரங்களும் அழகாக இருக்கிறார்கள். குறிப்பாக ரஜினியை ரொம்ப இளமையாக காட்டியிருக்கிறார்.

பெண்களுக்கு எதிரான குற்றங்களில் ஈடுபடுவர்களுக்கு மரணம் தான் சரியான தண்டனை, என்பதை மறைமுகமாக சொல்லியிருக்கும் இயக்குநர் ஏ.ஆர்.முருகதாஸ், ரஜினி என்ற மாஸான ஹீரோ மூலம் ஸ்டைலாகவும், பொழுதுபோக்காகவும், அதே சமயம் அழுத்தமாகவும் சொல்லியிருக்கிறார்.

ரஜினி என்றால் மாஸ் மற்றும் ஸ்டைல், அதை ரசிகர்களிடம் எப்படி சரியான முறையில் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும், என்பதில் மிக கவனமாக இருந்திருக்கும் இயக்குநர், படத்தின் முதல் பாதியை ரஜினி ரசிகர்களுடன் அனைத்து தரப்பினரும் கொண்டாடும் வகையில், எண்டர்டெயின்மெண்டாக நகர்த்தி சென்றாலும், இரண்டாம் பாதியில் மெயின் வில்லன் எண்ட்ரிக்குப் பிறகு சற்று தடுமாறியிருக்கிறார்.

பொதுவாக ஏ.ஆர்.முருகதாஸ் படங்களில் ஹீரோவுக்கு நிகராக வில்லன் கதாப்பாத்திரம் இருப்பதோடு, ஹீரோவை எப்படி ரசிக்கிறோமோ அதுபோல் வில்லனையும் ரசிப்போம். ஆனால், இதில் சுனில் ஷெட்டி அப்படி ஒரு வில்லனாக இல்லாமல் போனது பெரும் ஏமாற்றமாக இருக்கிறது.

இருந்தாலும், படத்தை சிறியவர்கள் முதல் பெரியவர்கள் வரை என அனைத்து தரப்பினரும் பார்க்க வேண்டும், பண்டிகைக்கான ஒரு படமாக இருக்க வேண்டும், குறிப்பாக பேமிலி ஆடியன்ஸுக்கான படமாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் இயக்குநர் ஏ.ஆர்.முருகதாஸ் அதிக கவனம் செலுத்தியிருக்கிறார். அதனால், மும்பை சிட்டியை கதைக்களமாக வைத்தாலும், வன்முறை இல்லாமல் காட்சிகளை நகர்த்தியிருக்கிறார்.

ரஜினிகாந்தின் மகளின் கொலையை கூட வன்முறை காட்சியாக காட்டியிருக்கலாம், ஆனால் அதை தவிர்த்துவிட்டு, ரசிகர்கள் மனதை செண்டிமெண்டாக டச் செய்ய வேண்டும், என்ற நோக்கத்தில், அந்த காட்சியை அப்பா-மகள் இடையே இருக்கும் பாசத்தை வெளிப்படுத்தும் காட்சியாக ஏ.ஆர்.முருகதாஸ் வடிவமைத்திருக்கிறார்.

சினிமா என்பது பொழுதுபோக்கு அம்சம் என்றாலும், அதில் சமூகத்திற்கு தேவையானதை பாடமாக அல்லாமல், அனைத்து தரப்பினரும் ரசிக்கும்படியான நல்ல கமர்ஷியல் படமாக கொடுக்கலாம் என்பதை தொடர்ந்து நிரூபித்து வரும் இயக்குநர் ஏ.ஆர்.முருகதாஸ், இந்த முறையும் அதை நிரூபித்திருக்கிறார்.

மொத்தத்தில், ரஜினிகாந்தை மீண்டும் சூப்பர் ஸ்டாராக ரசிகர்களை கொண்டாட வைத்திருக்கும் இந்த ‘தர்பார்’, பண்டிகை காலங்களில் குடும்பத்தோடு பார்க்க வேண்டிய ஃபர்பெக்ட்டான பொழுதுபோக்கு படமாகவும் இருக்கிறது.

-ரேட்டிங் 3.5/5

அரசியல்வாதியான சத்யராஜியின் மகன் சண்டை போட்டுக்கொண்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறி 15 ஆண்டுகள் ஆகிவிடுகிறது. காணாமல் போன தம்பி நிச்சயம் திரும்பி வருவார், என்று அக்கா ஜோதிகா நம்பிக்கையோடு இருக்க, கோவாவில் ஏமாற்றி பணம் சம்பாதிக்கும் கார்த்தி, காணாமல் போன மகன் என்று கூறிக்கொண்டு சத்யராஜ் குடும்பத்திற்குள் நுழைய ஜோதிகாவும் அவரை தம்பி என்று நம்பி விடுகிறார்.

இதற்கிடையே, கார்த்தி தனது மகன் இல்லை என்ற உண்மையும், அவர் பணத்திற்காக தான் தனது மகனாக நடிக்கிறார், என்ற உண்மையையும் தெரிந்துக் கொள்ளும் சத்யராஜ், கார்த்தியை விரட்டியடிக்காமல் இருப்பதோடு, அவரைப் பற்றிய உண்மை தெரிந்தவர்களை கொலை செய்ய, மறுபக்கம் சத்யராஜின் மகன் என்று நினைத்து கார்த்தியை சிலர் கொலை செய்ய முயற்சிக்கிறார்கள். இதனால், காணாமல் போன சத்யராஜின் மகன் குறித்து விசாரிக்கும் கார்த்திக்கு பல உண்மைகள் தெரியவர, அது என்ன என்பதும், தனது மகன் இல்லை என்று தெரிந்தும் கார்த்தியை சத்யராஜ் ஏன் காப்பாற்றுகிறார், என்ற சஸ்பென்ஸும் தான் படத்தின் மீதிக்கதை.

முதல் பாதி காமெடி, இரண்டாம் பாதி சீட் நுணியில் உட்கார வைக்கும் சஸ்பென்ஸ் என்று குடும்பத்தோடு பார்க்க கூடிய ஒரு படமாக இயக்குநர் ஜீத்து ஜோசப் திரைக்கதை அமைத்திருக்கிறார்.

கார்த்தி, திருடனாகவும், அன்பான தம்பியாகவும் தனது பணியை சிறப்பாக செய்திருக்கிறார். ஒரு குடும்பத்தை ஏமாற்ற வந்தவர், திடீரென்று அந்த குடும்பம் மீது உண்மையான அன்பு செலுத்தும் இடங்களில் செண்டிமெண்ட் நடிப்பால் கவர்கிறார்.

கார்திக்கு அக்காவாக நடித்திருக்கும் ஜோதிகாவின் நடிப்பு காட்சிகளுக்கு பலம் சேர்த்திருக்கிறது. காணாமல் போன தம்பி திரும்பி வந்தாலும், ஒருவித அமைதியோடு படம் முழுவதும் வலம் வரும் ஜோதிகா, க்ளைமாக்ஸில் அதற்கான காரணம் வெளிப்படும் போது, நடிப்பால் மிரட்டுகிறார்.

கார்த்தி மற்றும் ஜோதிகா கதாப்பாத்திரத்திற்கு இணையான கதாப்பாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் சத்யராஜின் நடிப்பு இயல்பாக இருக்கிறது.

கார்த்திக்கு ஜோடியாக நடித்திருக்கும் நிகிலா விமலுக்கு படத்தில் முக்கியத்துவம் இல்லை. காதலியாக அவ்வபோது தலைகாட்டிவிட்டு போகிறார்.

கோவிந்த் வசந்தாவின் இசையில் பாடல்களும், பின்னணி இசையும் கதையுடன் பயணித்திருக்கிறது. ஆர்.டி.ராஜேசேகரின் கேமராவும் கதையுடனேயே பயணித்திருக்கிறது.

சஸ்பென்ஸ் த்ரில்லர் படம் என்றாலே திரைக்கதை வேகமாக இருக்க வேண்டும், என்பது தான் லாஜிக். ஆனால், அந்த லாஜிக்கை உடைத்திருக்கும் இயக்குநர் ஜீத்து ஜோசப், நிதானமான போக்கில் திரைக்கதை அமைத்ததோடு, அதை சுவாரஸ்யமாகவும் நகர்த்தி செல்கிறார்.

முதல் பாதியை கலகலப்பான காமெடியோடு நகர்த்தி செல்லும் இயக்குநர் ஜீத்து ஜோசப், இரண்டாம் பாதி முழுவதையும் சஸ்பென்ஸாக நகர்த்தி செல்வதோடு, க்ளைமாக்ஸில் யாரும் எதிர்ப்பார்க்காத ட்விஸ்ட்டை வைத்து அசத்தியிருக்கிறார்.

இவர் தான் குற்றவாளியாக இருப்பார், என்று நாம் ஒருவரை யூகிக்க, இயக்குநர் அதை பொய்யாக்கி, சஸ்பென்ஸை உடைக்கும் போது ரசிகர்கள் கைதட்டுகிறார்கள்.

மொத்தத்தில், ‘தம்பி’ படத்தை நம்பி பார்க்கலாம்.

-ரேட்டிங் 3.5/5

பிரிண்டிங் பிரஸ் நடத்தி வரும் சிவகார்த்திகேயன், திறமை இருந்தும் மதிப்பெண், தேர்ச்சி ஆகியவற்றால் திறமைக்கான அங்கீகாரம் கிடைக்காமல் கஷ்ட்டப்படுபவர்களுக்காக, பள்ளி, கல்லூரி, பல்கலைக்கழகம் மற்றும் ஜாதி உள்ளிட்ட அனைத்து சான்றிதழ்கள் மற்றும் மதிப்பெண் சான்றிதழ்களை போலியாக அடித்து கொடுக்கும் சேவையையும் மக்களுக்கு செய்வதோடு, பொறியியல் மற்றும் மருத்துவக் கல்லூரிகளில் சீட் வாங்கிக் கொடுக்கும் ஏஜெண்டாகவும் செயல்பட்டு பணம் சம்பதிக்கிறார். கூடவே ஹீரோயின் கல்யாணியை கண்டதும் காதல் கொண்டு, அவருக்கு ரூட்டு போட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்.

இதற்கிடையே, தேர்வில் தோல்வியடைந்த மாணவர்களுக்காக பிரத்யேகமான பள்ளி ஒன்றை நடத்தி வரும் அர்ஜுன், அவர்களை விஞ்ஞானிகளாக உருவாக்கும் பணியை மேற்கொண்டு வர, அப்பள்ளி மாணவியான இவானா, உப்பு தண்ணீரில் ஓடும் என்ஜினை கண்டுபிடிப்பதோடு, ஏரோநாட்டிக்கல் இன்ஜினியரிங் படிக்க ஆசைப்படுகிறார். ஆனால், அவர் குறைவான மதிப்பெண் எடுத்ததாலும், பணம் இல்லாததாலும் அவருக்கு எந்த கல்லூரியிலும் சீட் கிடைக்காமல் போக, அவரை தங்கையாக நினைக்கும் சிவகார்த்திகேயன், அவர் கண்டுபிடித்த உப்பு தண்ணீரில் ஓடும் என்ஜினை காட்டி பெரிய கல்லூரி ஒன்றில் அவருக்கு சீட் வாங்கிவிடுகிறார். அதன் பிறகு, இவானா வேறு ஒருவருடைய திட்டத்தை திருடி தான் அந்த உப்பு தண்ணீரில் இயங்கும் என்ஜினை கண்டுபிடித்தார், என்று சிலர் வழக்கு தொடர, அவர் மீது அறிவு திருடி என்ற பட்டம் விழுகிறது. இதனால், அவர் தற்கொலை செய்துக் கொள்கிறார். அத்துடன் அர்ஜுனும், தனது பள்ளி மற்றும் அதில் இருக்கும் மாணவர்களின் கண்டுபிடிப்புகளை அழித்துவிட்டு தலைமறைவாகிவிடுகிறார்.

இவானாவின் தற்கொலைக்கு நியாயம் கேட்க கிளம்பும் சிவகார்த்திகேயனை ஒரு கும்பல் கொலை செய்ய முயற்சிக்க, அவரை காப்பாற்றும் அர்ஜுன், நம் நாட்டில் திறமையானவர்களுக்கு மதிப்பில்லை என்றும், நமது கல்வி சிஸ்ட்டத்தால் சிறந்த வேலையாட்களை தான் உருவாக்க முடியும், சிறந்த கண்டுபிடிப்பாளர்களை உருவாக்க முடியாது, என்பதை சிவகார்த்திகேயனிடம் விளக்குவதோடு, இப்படி புதிய கண்டுபிடிப்புகளால் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களுக்கு பெரிய இழப்பு ஏற்படுவதால், அவர்கள் இதுபோன்ற புதிய கண்டுபிடிப்புகளையும், அதை கண்டிபிடுப்பவர்களையும் அழிப்பதை பற்றியும் கூற, அவர்களை காப்பாற்றி உலகிற்கு தெரியப்படுத்தும் முயற்சியில் இறங்கும் சிவகார்த்திகேயன், கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் பாதுகாவலராக இருக்கும் வில்லன் அபேய் தியோலை அழிக்க சூப்பர் ஹீரோவாக அவதாரம் எடுக்கிறார். அதன் பிறகு நடப்பவை என்ன என்பது தான் மீதிக்கதை.

ஸ்மார்ட்போன் உள்ளிட்ட தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியால் ஏற்படும் ஆபத்துகளை ‘இரும்புத்திரை’ மூலம் அழுத்தமாக பதிவு செய்த இயக்குநர் பி.எஸ்.மித்ரன், தற்போதைய கல்வி முறையால் எதிர்காலத்தில் நாம் எத்தகைய பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்ள இருக்கிறோம், என்பதை அழுத்தமாக பதிவு செய்ய முயற்சித்திருப்பவர், அதில் தோல்வியடைந்துவிட்டார் என்றே சொல்ல வேண்டும். காரணம், இடையில் அவர் சொருகிய சூப்பர் ஹீரோ என்ற முகமூடி தான்.

சிவகார்த்திகேயனை பொருத்தவரை, வெறும் காமெடி ஹீரோவாக நடிக்காமல், கதைக்கு ஏற்ற ஆக்‌ஷன் ஹீரோவாகவும் நடிக்க வேண்டும், என்று தொடர்ந்து முயற்சிக்கிறார். இருந்தாலும், அவருக்கு இந்த விஷயத்தில் தொடர் தோல்விதான் கிடைக்கிறது. வேலைக்காரன் படத்தில் பார்த்த அதே சிவகார்த்திகேயனாக இதிலும் வலம் வருபவர், சூப்பர் ஹீரோ கெட்டப்பில் கூட அடி வாங்குவது படத்திற்கு மிகப்பெரிய பலவீனம். நடிப்பை பொருத்தவரை அவரிடம் எந்த குறையும் சொல்ல முடியாது. எதிர்காலத்தில் அவரது முயற்சிக்கு வெற்றிக்கிடைக்கும் என்று நம்புவோம்.

அறிமுக நாயகி கல்யாணி பிரியதர்ஷன் அழகாக இருக்கிறார். மற்றபடி நடிக்க கூடிய வாய்ப்புகள் அவருக்கு இல்லை. வில்லனாக நடித்திருக்கும் பாலிவுட் நடிகர் அபேய் தியோல், தனது கதாப்பாத்திரத்தை கச்சிதமாக கையாண்டிருக்கிறார்.

அர்ஜூன், சிவகார்த்திகேயனுக்கு இணையான ஒரு வேடத்தில் நடு நடுவே ஆக்‌ஷனில் ஈடுபடுகிறார். கல்வி முறையை விமர்சிக்கும் ஒரு கதாப்பாத்திரமாக நடித்திருக்கும் அர்ஜுன், சில காட்சிகளில் தனது ஜெண்டில்மேன் கதாப்பாத்திரத்தையும் நினைவூட்டியிருக்கிறார்.

தற்கொலை செய்துகொள்ளும் மாணவியாக நடித்திருக்கும் இவானா, எளிமையான நடிப்பால் கவர்கிறார். தனது அப்பாவுக்காக அவர் கண்டுபிடிப்பும், அதை பொய் என்று சொல்லும் போது அவர் எடுக்கும் முடிவும் ரசிகர்களின் மனதை தொட்டுவிடுகிறது. ரோபோ சங்கர், திரையை நிருப்பியிருக்கிறாரே தவிர காமெடி என்ற ஒன்றை துளி கூட செய்யவில்லை. அப்படி அவர் செய்தாலும், அதற்கு தியேட்டரில் ஒருவர் கூட சிரிக்காமல் இருக்க, அவரே அவ்வபோது சிரித்துக் கொள்கிறார்.

ஜார்ஜ் சி.வில்லியம்ஸின் ஒளிப்பதிவு படத்திற்கு பலம் சேர்த்திருக்கிறது. ஆக்‌ஷன், சேசிங் காட்சிகளில் மிரட்டியிருக்கிறார். யுவன் சங்கர் ராஜாவின் இசையில் பாடல்கள் பெரிதாக இல்லை. க்ளைமாக்ஸ் பாடல் மட்டும் கவனிக்க வைக்கிறது. பின்னணி இசையும் பெரிதாக எடுபடவில்லை. குறிப்பாக சூப்பர் ஹீரோ என்ற கதாப்பாத்திரத்திற்கான குறிப்பிட்ட பீஜியம் இல்லாமல் இருப்பது பெருத்த ஏமாற்றம்.

கல்வி முறையை விமர்சிப்பதோடு, எப்படிப்பட்ட கல்வி முறை இருக்க வேண்டும், என்று இயக்குநர் பி.எஸ்.மித்ரன் சொல்லியிருப்பது பாராட்டக்கூடியது. குறிப்பாக எந்த மாணவர், எந்த துறையில் திறமையானவர்களாக இருக்கிறார்களோ, அதை அறிந்து அவர்களுக்கு கட்பிக்க வேண்டும், என்று சொல்பவர், அதை மட்டுமே சொல்லியிருந்தால், அவரது ‘இரும்புத்திரை’ போல இந்த ’ஹீரோ’வும் மக்கள் மனதில் நின்றிருக்கும். ஆனால், சூப்பர் ஹீரோ என்ற ஒரு கான்சப்ட்டை கையில் எடுத்துக் கொண்டவர், இரண்டையுமே சரியாக சொல்ல முடியாமல் திணறியிருக்கிறார்.

மக்கள் தொகையில் முன்னணியில் இருக்கும் இந்தியா, புதிய கண்டுபிடிப்புகளில் பின்னணியில் இருப்பதை சுட்டிக்காட்டியிருக்கும் இயக்குநர் மித்ரன், இங்கு அறிவாளிகளுக்கு அங்கீகாரம் கிடைப்பதில்லை, என்பதை அழுத்தமாக பதிவு செய்திருக்கிறார். பிள்ளைகளின் ரஃப் நோட்டுகளை எடுத்துப் பாருங்கள், அவர்களின் திறமைகள் தெரியும், என்று சொல்லி கைதட்டல் வாங்குவதோடு, படம் பார்க்கும் அனைத்து பெற்றோர்களையும், அவர்களது பிள்ளைகளின் ரஃப் நோட்டுகளை எடுத்து பார்க்க வைத்துவிடுகிறார்.

நல்ல விஷயத்தை கமர்ஷியலாக சொல்ல முயற்சித்திருக்கும் இயக்குநர் மித்ரனின் ஐடியாவை பாராட்டினாலும், அதை அவர் சொல்லிய விதம் நேர்த்தியாக இல்லாமல் போவதால், படத்துடன் நாமும் ஒன்றாமல் போய்விடுகிறோம். ஒரு கட்டத்தில் அவரது சூப்பர் ஹீரோ நமக்கு ஹீரோவாகவே தெரியாமல் போய்விடுகிறார்.

மொத்தத்தில், ஐடியாக்களை காப்பாற்றும் இந்த ’ஹீரோ’, தனது நல்ல ஐடியாவை காப்பாற்ற தவறிவிட்டார்.

-ரேட்டிங் 3/5

பழைய இரும்புக் கடையில் லாரி டிரைவராக வேலை செய்யும் தினேஷும், டீச்சராக இருக்கும் ஆனந்தியும் காதலிக்கிறார்கள். இவர்களது காதலுக்கு ஆனந்தியின் குடும்பத்தார் எதிர்ப்பு தெரிவிப்பதோடு, அவரை வேறு ஒருவருக்கு திருமணம் செய்து வைக்க முயற்சித்து வருகிறார்கள்.

இதற்கிடையே, இரண்டாம் உலகப்போரின் போது பயன்படுத்தப்பட்ட மிகவும் சக்தி வாய்ந்த குண்டு ஒன்று, சென்னை அருகே உள்ள ஒரு கடற்கரை பகுதியில் கரை ஒதுங்குகிறது. அந்த குண்டு எப்படியோ தினேஷ் வேலை செய்யும் பழைய இரும்புக்கடைக்கு வந்துவிடுகிறது. அதற்குள் குண்டு கரை ஒதுங்கிய விஷயத்தை அறியும் அரசாங்கம், கரை ஒதுங்கிய குண்டுக்கு பின்னால் இருக்கும் வியாபாரம், வெளியே தெரிந்துவிடக்கூடாது என்பதால், அந்த குண்டை பொதும் மக்களுக்கும், ஊடகங்களுக்கும் தெரியாமல் கைப்பற்ற முயற்சிக்கிறது. மறுபக்கம், சமூக ஆர்வலரான ரித்விகா மற்றும் அவரது நண்பர்கள், அந்த குண்டை கைப்பற்றி, அதன் மூலம் ஏற்படும் பேராபத்துகளை மக்களுக்கு எடுத்துரைக்கவும், யுத்தமே நடக்காமல் இருக்கும் நமது நாட்டில் இதுபோன்ற ஆபத்தான குண்டுகள் கரை ஒதுங்குவதற்கு பின்னணியில் இருக்கும் சதி திட்டம், குறித்து ஊடகங்களுக்கு தெரியப்படுத்த முயற்சிக்கிறார்.

இரண்டு குழுவும் குண்டுகளை தேட, தனது காதலியை மீட்பதற்கான போராட்டத்தில் இருக்கும் தினேஷ், தன்னிடம் இருக்கும் குண்டின் ஆபத்தை அறிந்துக்கொள்ள, இறுதியில் அவர் காதலியை மீட்க கிளம்பினாரா அல்லது மக்களை காப்பாற்ற அந்த குண்டை உரியவரிடம் சேர்க்க உதவினாரா, என்பது தான் கதை.

தமிழ் சினிமாவில் இதுவரை கையாளாத, பழைய இரும்புக் கடை மற்றும் அதன் உழியர்கள், என்ற புதுமையான களத்தில் உலக அரசியல் பற்றி பேசியிருக்கும் இந்த ‘இரண்டாம் உலகப்போரின் கடைசி குண்டு’ மக்களின் மனதில் பெரும் அதிர்வை ஏற்படுத்தும்.

உலக யுத்தம் முடிந்தாலும், அதன் தாக்கமும், பாதிப்பும் இன்னமும் உலகில் எதாவது ஒரு மூளையில் எதிரொலித்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறது, என்பதை அழுத்தமாக பதிவு செய்திருக்கும் இப்படம், உலக வல்லரசுகளின் கழிவுகளுக்கான காய்லாங்கடையாக இந்தியாவை, அரசியல்வாதிகள் எப்படி மாற்றுகிறார்கள், என்பதை மறைமுகமாக சொல்லுகிறது.

படங்களின் எண்ணிக்கை குறைவு தான் என்றாலும், அதன் தரம் அதிகம், என்ற ரீதியில் தினேஷ் நடிக்கும் அனைத்துப் படங்களும் நல்ல படங்களாகவே இருக்கிறது. அந்த வகையில், இப்படத்தில் லாரி டிரைவராக தினேஷ் சிறப்பாக நடித்திருக்கிறார். இரவு முழுவதும் தூங்காமல், லாரி ஓட்டியதால் ஏற்படும் சோர்வை முகத்தில் காட்டியிருப்பவர், வசன உச்சரிப்பிலும் அதை சிறப்பாக வெளிப்படுத்துகிறார்.

கயல் ஆனந்தி கதாப்பாத்திரத்திற்கு பொருத்தமானவராக இருந்தாலும், அனைத்து படங்களிலும் குழந்தை தனமாகவே பேசுகிறார். அவரது வசன உச்சரிப்பை சற்று மாற்றினால் நல்லது.

முனிஷ்காந்த் காமெடி மட்டும் இல்லாமல் குணச்சித்திர நடிகராகவும் பிரகாசிக்கிறார். படத்தின் இரண்டாம் பாதி விறுவிறுப்பாக நகர்ந்தாலும், முனிஷ்காந்தின் இயல்பான நகைச்சுவை காட்சிகள் நம்மை வயிறு குலுங்க சிரிக்க வைக்கிறது.

புதுமையான கதைக்களத்தோடு, தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும் படம் மிரட்டலாக இருக்கிறது. குறிப்பாக ஒளிப்பதிவாளர் கிஷோர் குமாரின் உழைப்பு பிரமிக்க வைத்திருக்கிறது. பெரும்பாலான காட்சிகள் இரவு நேரங்களிலும், பயணங்கள் தொடர்பாகவே வருகிறது. அத்தனை காட்சிகளும் ஏதோ இயல்பாக நடப்பது போலவே தோன்றுகிறதே தவிர எந்த இடத்திலும் சினிமா என்பதற்கான அடையாளமே இல்லை. அதிலும், க்ளைமாக்ஸ் காட்சியில் வரும் சேசிங் காட்சி மிரட்டல்

இசையமைப்பாளர் தென்மாவின் இசையில் காதல் பாடல்களைக் காட்டிலும், கூத்து பாடல்கள் ரசிக்க வைக்கிறது. ரெகுலரான இசைக்கருவிகளை பயன்படுத்தாமல் வித்தியாசத்தை கையாண்டிருக்கும் தென்மா, தனது பின்னணி இசை மூலமாகவும் கவனிக்க வைத்திருக்கிறார். படத்தொகுப்பாளர் செல்வா ஆர்.கே, கதையின் ஓட்டம் பாதிக்காமல், அதே சமயம் ரசிகர்களும் பாதிப்படையாத வகையில், காட்சிகளை தொகுத்திருக்கிறார்.

ஜாதி, மதம் என்று பிரிவினையோடு இருக்கும் நம்மை கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் எப்படி சுரண்டுகிறார்கள், என்பதை சுட்டிக் காட்டியிருக்கும் இயக்குநர் அதியன் ஆதிரை, தனி மனிதர் மீதானா ஆயுத தாக்குதலும், ஒரு நாட்டு மீதான ஆயுத தாக்குதலும் ஒன்று தான் என்பதை அழுத்தமாக பதிவு செய்வதோடு, நாடு என்று பார்க்காமல் உலகம் என்ற பார்வையில், அனைவரும் சமாதானத்தை கடைப்பிடிக்க வேண்டும், என்ற மெசஜையும் சொல்லியிருக்கிறார்.

உலகப்போர் நடைபெறாத இந்தியா போன்ற நாடுகளில் இப்படிப்பட்ட ஆபத்தான குண்டுகள் எப்படி வருகின்றது, என்பது குறித்து படத்தின் ஆரம்பத்தில் காட்டப்படும் கோப்புக்காட்சிகளிலேயே நம்மை சீட் நுணியில் உட்கார வைத்துவிடும் இயக்குநர் அதியன் ஆதிரை, உலகப்போரின் தீமையையும், அதனால் மக்கள் அனுபவித்த வலிகளையும், கார்ட்டூன் மற்றும் பின்னணி குரலோடு நமக்கு உணர்த்துபவர், இரண்டு மணி நேரம் நம்மை கட்டிப்போட்டு விடுகிறார்.

பா.இரஞ்சித் படங்கள் என்றாலே, குறிப்பிட்ட ஒரு முத்திரை குத்தப்படும். ஆனால், இந்த படத்தை பொருத்தவரை அப்படி ஒரு முத்திரையை எந்த இடத்திலும் குத்த முடியாது. தினேஷ், கயல் காதலில் சில இடங்களில் அவை இருந்தாலும், தற்போது நாட்டில் நடக்கும் சம்பவங்களாகவே அவை இருக்கிறது.

படத்திற்கு பலவீனம் என்றால் காதல் பாடல்கள் என்று சொல்லலாம். பரபரப்பான ஒரு கட்டத்தில் வரும் ஒரு காதல் பாடல் திணித்தது போல இருக்கிறது. மற்றபடி, குண்டு வெடித்துவிடுமா, அல்லது உரியவர்களிடம் கிடைத்துவிடுமா, என்ற பதற்றத்தோடு நம்மை படம் பார்க்க வைத்திருக்கும் இயக்குநர் அதியன் ஆதிரை, தயாரிப்பாளர் பா.இரஞ்சித்ற்கு பெருமை சேர்க்கும் விதமாகவும், ரசிகர்கள் கொண்டாடும் விதமாகவும் படத்தை கொடுத்திருக்கிறார்.

மொத்தத்தில், இந்த ‘இரண்டாம் உலகப்போரின் கடைசி குண்டு’ யுத்தங்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பதற்கான தமிழ் சினிமாவின் முதல் முயற்சி.

-ரேட்டிங் 4/5