வேலையின்றி தவிக்கும் ஊழியர்கள்

10 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, அவர்கள் அமைதியாகவும் விடாமுயற்சியுடனும், தமிழ்நாடு முதலமைச்சர் விரிவான சுகாதார காப்பீட்டு திட்டத்தின் பின்னணியில் பணியாற்றி வந்தனர். வெள்ளப் பேரழிவோ, கொரோனா உச்சக்கட்டமோ, எந்த நெருக்கடியான சூழலாக இருந்தாலும், 14 மாவட்டங்களில் நோயாளிகளுக்கான காப்பீட்டு கோரிக்கைகள் தாமதமின்றி அங்கீகரிக்கப்படுவது உறுதி செய்யப்பட்டதற்கு இவர்கள் தான் காரணம். ஆகஸ்ட் 5 ஆம் தேதி, அந்த உலகமே சிதறிப் போனது. அரசின் காப்பீட்டு முகமை திடீரென MD India நிறுவனத்தின் ஒதுக்கீட்டை 14 மாவட்டங்களில் இருந்து 4 மாவட்டங்களுக்கு குறைத்தது. காரணம் தெளிவாக விளக்கப்படவில்லை, மீதமுள்ள மாவட்டங்கள் பிற TPA நிறுவனங்களுக்கு மாற்றப்பட்டன. ஒரே இரவில், 400 ஊழியர்கள் மற்றும் அவர்களின் குடும்பங்கள் எதிர்காலம் என்னவாகும் என்ற கவலையில் ஆழ்ந்தனர். “எங்கள் குழந்தைகளின் பிறந்தநாளையும், பண்டிகைகளையும் தவறவிட்டோம், தொற்றுநோய் காலத்தில் உயிர் ஆபத்தையும் பொருட்படுத்தாமல் பணியாற்றினோம். இதுதானா எங்களுக்கான முடிவு?” எனக் கண்கலங்கியபடி புலம்புபுகிறவர்கள், “எங்களுக்கு பரிதாபம் வேண்டாம், நியாயம் வேண்டும்.” என்று வலியுறுத்தி வருகிறார்கள். மருத்துவர்கள், மாவட்ட ஒருங்கிணைப்பாளர்கள், ஊழியர்கள் என பலர், அரிதான ஒரு பொது எதிர்ப்பில் ஒன்றுகூடி, அரசு தலையிடுமாறு கோரிக்கை வைத்தனர். இது வெறும் வேலைவாய்ப்பு பாதுகாப்பு மட்டுமல்ல — நூற்றுக்கணக்கான குடும்பங்களின் வாழ்வாதாரத்தை காக்கவும், குற்றமற்ற சேவை பதிவை மதிக்கவும், எச்சரிக்கையின்றி எடுக்கப்பட்ட ஒரு முடிவின் மனிதச் செலவை உணர்த்தவும் முனைந்த ஒரு வேண்டுகோள். கொரோனா ஊரடங்கு காலத்தில், பெரும்பாலோர் வீடுகளில் இருந்தபோதும், இவர்கள் மருத்துவமனைகள், அரசு அலுவலகங்கள், நெருக்கடியில் இருந்த நோயாளிகளுக்கு உதவிக்கரம் நீட்டினர். வெள்ளப் பெருக்கு, கொடுங்கொடுமையான வெயில் — எதுவும் இவர்களைத் தடைக்கவில்லை; திட்டம் தடையின்றி இயங்குவதை உறுதி செய்தனர். இப்போது, பள்ளிக் கட்டணங்களைச் செலுத்த முடியாதோ, உடல்நலக் குறைவில் இருக்கும் பெற்றோர்களை பராமரிக்க முடியாதோ, கடன் தவணைகளை அடைக்க முடியாதோ எனப் பலர் அச்சத்தில் உள்ளனர். “எங்கள் தவறு என்ன என்று சொல்லுங்கள்,” என இவர்களின் பிரதிநிதி வேண்டுகோள் விடுத்தார். “12 ஆண்டுகள் நம்பிக்கையுடன் சேவை செய்தோம் — நாங்கள் இருந்ததே இல்லாதது போல எங்களை விலக்காதீர்கள்.” இன்று, இவ்வூழியர்களின் கூட்டு குரல், தமிழ்நாடு முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது — மாநில எல்லைகளைத் தாண்டி மனங்களில் கேள்வி எழுப்புகிறது: “மக்களுக்கு அனைத்தையும் அர்ப்பணித்தவர்களை நாம் இப்படித்தானா நடத்துகிறோம்?”